يک دانشجو

به لطف خدا که هیچ وقت بنده اش رو در هیچ جا تنها نمیگذاره اوضاع و احوال ما هم داره رو به راه میشه . در دانشگاه هم وضعیت بسیار خوب است . امیدوارم تا آخر ترم هم همنیطور باقی بماند . انشاالله .
اینجا برای من محلی هست ، جهت نوشتن احساساتم در زمان های مختلف . حالا بعضی اوقات این زمان ها اینقدر به من فشار میارن که طاقتم تمام میشه و از کوره در میرم و همه رو نفرین میکنم . اما این نشونه این نیست که من تنهام . نه من با وجود خدایی که همیشه هوام رو داره هیچ وقت توی زندگی تنها نیستم . به کوری چشم دشممنام که نمیتونن بودن من رو ببینن .

ای کاش همه ما دست از غیبت کردن میکشیدیم و به زندگی خودمون میچسبیدیم . وای به حال آنهایی که زندگیشون به غیبت چسبیده . ایشاالله خدا به راه راست هدایتشون کنه .

یا حق .